Η Καρυστιανού στις εκλογές, εντυπωσιακή, αλλά άνευ πολιτικού βάρους

Γράφει ο Γρηγόρης Γαλάνης

Η Μαρία Καρυστιανού, έκανε ξανά την εμφάνισή της στον δημόσιο διάλογο, και όπως πάντα, η φασαρία γύρω από το όνομά της φαίνεται μεγαλύτερη από ό,τι πραγματικά αντιστοιχεί στην εκλογική της δύναμη.

Σαν ένα πρόσωπο που αγαπάει τα φώτα της δημοσιότητας, καταφέρνει να κεντρίζει την προσοχή, να δημιουργεί σενάρια και να δίνει αφορμές για δημοσιογραφικό θόρυβο, χωρίς να απειλεί κανέναν σοβαρά. Οι δημοσκοπήσεις, που συνήθως έχουν την τάση να χαλούν την γιορτή των εντυπώσεων, δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι πιο ήρεμη, πιο ψύχραιμη και σαφώς πιο αδιάφορη για όσους ονειρεύονται πολιτικές ανατροπές. Στην ουσία, η κυβέρνηση παραμένει σταθερή, ήρεμη και με σαφή πλεονεκτήματα, ενώ η παρουσία της Καρυστιανού λειτουργεί περισσότερο ως δείγμα κοινωνικής δυσαρέσκειας παρά ως παράγοντας ανατροπής.

Η φήμη της είναι μεγαλύτερη από τη δύναμή της, η σκιά της μεγαλύτερη από την πραγματική επίδραση στις κάλπες και το ενδιαφέρον γύρω από το όνομά της συχνά ξεπερνά την πραγματική πολιτική της βαρύτητα. Όλα αυτά δημιουργούν ένα σκηνικό που θυμίζει παρασκήνιο θεάτρου, όλοι μιλούν, όλοι σχολιάζουν, όλοι αναρωτιούνται, αλλά οι αριθμοί δεν αστειεύονται. Τα ποσοστά δεν λένε ψέματα και, όσο και αν θέλουν κάποιοι να πιστεύουν σε θαύματα, η αλήθεια είναι ότι οι πολίτες που αποφασίζουν στις εκλογές προτιμούν τη σταθερότητα από τις εντυπώσεις. Η Καρυστιανού κινείται ανάμεσα σε σχόλια, social media και τίτλους εφημερίδων, σαν να παίζει ένα παιχνίδι που οι κανόνες του είναι περισσότερο θεατρικοί παρά πραγματικοί.

Η ειρωνεία είναι ότι η ίδια, με όλη την προβολή και το θόρυβο, δεν καταφέρνει να μετατρέψει την προσωρινή προσοχή σε οργανωμένη δύναμη, και έτσι γίνεται περισσότερο παρατηρητής παρά παίκτης στο πολιτικό γήπεδο. Στο τέλος, η παρουσία της θυμίζει περισσότερο μια αφηρημένη τάση, μια αίσθηση ότι «κάτι κινείται», παρά ένα πραγματικό ρεύμα ικανό να ταράξει τα νερά.

Και ενώ όλοι σχολιάζουν, η κυβέρνηση συνεχίζει απλά να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα, να διαχειρίζεται την πραγματικότητα και να αφήνει την παραφιλολογία να καταναλώνει ενέργεια χωρίς ουσιαστικό αντίκτυπο. Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, η φασαρία δεν αντικαθιστά την ουσία, και η κυρία Καρυστιανού, με όλη την παρουσία της, παραμένει περισσότερο σύμβολο παρά παράγοντας αλλαγής, αφήνοντας όλους να αναρωτιούνται αν θα «βγει» ποτέ ή αν τελικά όλα μένουν στα social media και τις συζητήσεις των καφενείων.